Ryanne, 15 juni 2011
Nederland Schagen 24°

Stad van de Engelen (en ellende)

Inmiddels ben ik met beide benen weer op Nederlands grondgebied beland, maar u heeft nog een laatste verhaaltje tegoed.

Over de laatste week Australië valt weinig te vertellen. Ik heb nog wat leuke plaatsjes aangedaan (voor de kenners: Noosa, Byron Bay en Brisbane), wat echt leuke plaatsen waren maar waar ik verder weinig speciaals heb beleefd. Nog even wat laatste dagen genieten van het Australische, me volgegeten met Tim Tams, een laatste surfpoging gedaan en nog wat zonnestraaltjes proberen te pakken.

En toen was het tijd voor de volgende en laatste stop: Los Angeles. Ik had hier eigenlijk weinig research voor gedaan, want ik dacht na al dat reizen en voorgaande Amerika-ervaringen dat ik er wel klaar voor zou zijn. Nou, er is weinig dat kan voorbereiden op zo’n bizarre stad als LA, een stad vol tegenstellingen.

LA is de stad van de dromen. Wil je het maken in de showbizz, dan kom je hiernaar toe. Bijna alle films, series en commercials worden hier geschoten, of op zijn minst ontwikkeld. Stiekem ben ik zo’n sucker voor deze industrie dus vond het echt gaaf om hier een keer te zijn. Het Hollywood bord, de bekende mensen die je eventueel misschien wel eens tegen het lijf zou kunnen lopen, alle opname studio’s (heb die van Warner Brothers bezocht, echt enorm groot), de straten die gebruikt worden voor opnames van commercials en series. Maar daarnaast ook een stad van nachtmerries (om het maar even dramatisch te houden). Er zijn heel veel mensen die het willen maken maar lang moeten wachten op hun doorbraak. Vaak betekent dit dat ze er een paar baantjes naast nemen en zichzelf van auditie naar auditie sleuren. Daarnaast liggen er overal daklozen in portieken en zijn de gebouwen ook niet om over naar huis te schrijven. Al met al niet echt een knappe stad te noemen.

Er is altijd wat te doen in LA. In die ene week dat ik er was, gebeurde er al ontzettend veel. En op dit moment is het nog wel low-season (van mei tot augustus is de zomerstop voor opname studio’s). Een optreden van een voor mij onbekend bandje (maar aan de gillende tienermeisjes te zien had ik ze wel moeten kennen), een Braziliaans filmfestival, de MTV movies awards (kon ik helaas niet naar binnen), de première van Steven Spielberg’s Super 8, Shania Twain kreeg een ster op de walk of fame… En dit zijn dan alleen de events die ik mee kreeg (de stad LA is qua oppervlakte te vergelijken met die van de provincie Utrecht, dus kan me voorstellen dat er wel eens wat langs me heen is gegaan).
Tegelijkertijd kun je niet altijd wat doen in LA, omdat het er niet echt veilig is. Bij de douane werd al gevraagd of ik alleen ging reizen (ja) en of ik hier familie had (nee). ‘Well, good luck..’. Het werd me snel duidelijk wat meneer de douanier bedoelde. Mensen die achter je aan blijven lopen, of uit het niets een praatje met je aanknopen (en altijd aan het eind je nummer vragen of gewoon direct vragen of je niet mee naar huis gaat. Wat denk je zelf!), naast je lopen en dan ineens beginnen te schreeuwen, op klaarlichte dag elkaar met messen bedreigen. Gelukkig kwam ik ook genoeg lieve mensen tegen die me al te graag hielpen, vaak vonden zij het allemaal nog spannender dan ik dat ik alleen op reis was.

Ook de area’s zijn heel verschillend. Zo is Hollywood gevuld met toeristen en attracties/tours om ze bezig te houden. Absoluut niet zo glamorous als je zou denken. De walk of fame sterren liggen ook gewoon op een grote straat welke vol staat met toeristenwinkels, cheape bars/restaurantjes, lege panden en dubieuze shops. Hier moet je dan ook niet op zoek gaan naar de celebrities. Die wonen naar verluid in Malibu en Beverly Hills. Deze laatste wijk staat dan ook vol met kasten van huizen (compleet met groot hek en beveiligingssysteem) en superdure winkels. Santa Monica is juist weer een gezellig en fris kustplaatje, met een leuke boulevard en een heerlijk strand. Downtown Los Angeles is een nare buurt met veel daklozen en lelijke gebouwen. Een beetje een schande dat dit officieel ‘het’ Los Angeles is. De stad is zoals gezegd ontzettend groot, om van de ene naar de andere area te komen zit je zo 1 tot anderhalf uur in de bus. Het zijn eerder aparte steden dan een geheel.

Ondanks dat het, vooral in vergelijking met Nieuw Zeeland en Australië, absoluut geen mooie stad is, vond ik het toch wel erg leuk om een keertje naar toe te gaan. Met de première van Super 8 (o.a. Tom Cruise gespot!), skaten over het strand van Santa Monica, de lage dollarkoers en de wandeltocht naar het Hollywood bord als hoogtepuntjes.

En toen was het op met de verhaaltjes. Ik vond het erg leuk om jullie op de hoogte te houden van mijn avonturen, en nog leuker om de lieve reacties te lezen. Ik heb niet overal op gereageerd, maar vond het iedere keer weer fijn om te lezen wat jullie ervan vonden. Bedankt dus!
Liefs.

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl